و هم قسم آمده ، به معناى پسر عمو هم آمده و به معناى سرپرست و صاحب اختيار و اولى به تصرف هم آمده كه مشهورترين معنا همين است حال به عقيدهء شيعه كلمه مولى به معناى اولى به تصرف بودن است نه معانى ديگر و شواهدى بر آن داريم : 1 - صدر حديث قرينه است چون فرمود : الست اولى بكم ؟ و اين اولى به معناى اولويت در تصرف است . 2 - در ميان اهل لغت و استعمالات عرب هم مكرر مولى به همين معنا آمده بعنوان مثال در آيه مىفرمايد « النار مولاهم » يعنى النار اولى بهم و يا عرب مىگويد : مولى العبد يعنى كسى كه صاحب اختيار عبد است و از همه كس اولى است به تدبير عبد و تصرف در عبد . 3 - معانى ديگر مولى در مقام صدور حديث مراد نيستند چون عقلائى نيست كه پيامبر در آن هواى داغ و سوزان مردم را نگاهداشته و به آنان بگويد : هر كس من همسايه اويم اين على همسايهء او است يا هر كه من معتق اويم اين على معتق او است و . . . اينها خنده‌دار است . 4 - بالاخره از دو حال خارج نيست يا اولى به تصرف بودن در حديث تمام مراد است و يا بعض المراد است كه بعض ديگر هم معانى ديگر امّا اينكه همه معانى مراد باشند مستلزم استعمال لفظ مشترك در اكثر از معناى واحد است و محال پس بعض مراد است و از بعض هم تنها معنائى كه ظاهرتر از همه باشد همين اولويت در تصرف است پس حمل بر معانى ديگر وجهى ندارد و قرينه‌اى بر آن نيست . فثبت المطلوب . دليل پنجم : دليل ديگر بر امامت بلا فصل على ( عليه السلام ) حديث شريف منزلت است كه شيعه و سنى به تواتر آن را از پيامبر نقل كرده‌اند ولى